Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

The Amazing Spiderman



Όση ώρα παρακολουθούσα αυτή την ταινία, προσπαθούσα να καταλάβω γιατί διάλεξαν αυτό το παιδάκι να παίζει τον Spiderman. Λέω, κάποιο κονέ θα είχε, δεν μπορεί! Καταλαβαίνω ότι μιλάμε για τα χρόνια της νιότης αλλά ο Πίτερ Πάρκερ ήταν ένας έφηβος αφοσιωμένος στην φωτογραφία και στα μαθήματά του, λίγο outsider, σοβαρός και καθόλου χαζούλης. Ο συγκεκριμένος είναι πολύ «γκούφι» Spiderman. Ένας έφηβος σαν τους περισσότερους, με την υπερκινητικότητά του, τις βλακείες του, την τεστοστερόνη του.
Αν θυμάμαι καλά, η πρώτη ταινία Spiderman μας είχε δείξει πώς τσιμπήθηκε από την αράχνη, ότι ήταν ανέκαθεν καψούρης με την γειτόνισσά του και πώς ανέλαβε το καθήκον του σαν σούπερ ήρωας. Γιατί να τα πιάσουμε πάλι από την αρχή και μάλιστα να αλλάξουμε την ιστορία; Γιατί να μην ακολουθήσουμε τα κόμικς; Αυτό, ειλικρινά, δεν μπορώ να το καταλάβω. Αν θεωρήσω ότι δεν υπήρξε ποτέ ο Spiderman με τον Τόμπυ Μαγκουάιρ, τότε σίγουρα ο σημερινός Spiderman δεν θα ήταν ο σούπερ ήρωας που μ’ αρέσει.
Εντάξει, τί να σας πω; Ότι ήταν ωραία τα εφέ; Αυτό έλειπε το 2012 να μην είχε ωραία εφέ μια ταινία με σούπερ ήρωα! Να σας πω ότι στην αρχή χάρηκα που είδα την Σάλι Φιλντ και τον Μάρτιν Σιν; Θα σας το πω! Γιατί σκέφτηκα ότι τουλάχιστον θα πλαισιώνουν την άχαρη ηθοποιϊα του αγοριού δύο μεγάλοι και προπαντώς ταλαντούχοι ηθοποιοί! Αλλα η χαρά μου κράτησε λίγο, αφού σκοτώνουν τον Μάρτιν Σιν – θείο του Spiderman ΞΑΝΑ με άλλον τρόπο. Άντε πάλι το ίδιο δράμα...!
Ο κακός της υπόθεσης είχε κάποιο ενδιαφέρον (Rhys Ifans), ο οποίος ενσαρκώνει τον Lizard Man (τα κόμικς, τουλάχιστον, έτσι τον ονομάζουν). Η τρέλα αυτού του επιστήμονα σε κάνει να τον θαυμάζεις και να τον λυπάσαι ταυτόχρονα. Η κουκλίτσα Έμα Στόουν ήταν καλή, όπως πάντα αλλά την έχουμε δει και σε καλύτερα. 752 εκατομμύρια παγκοσμίως εισέπραξε και είμαι σίγουρη ότι όσοι πήγαν να το δουν δεν περίμεναν ότι θα δουν τα ίδια βάσανα με άλλο στυλ!
Ξαναζεσταμένο φαγητό για μένα κάνοντας τον Τόμπυ Μαγκουάιρ και την Κίρστεν Ντανστ πολύ καλύτερο δίδυμο σε ταινία Spiderman. Να πω ότι γέλασα πάρα πολύ με τη σκηνή με τ’ αυγά...όταν τη δείτε θα με θυμηθείτε. Ήταν τόσο χαζό που ακόμα γελάμε στο σπίτι! Ήταν ο τρόπος που ο σεναριογράφος σκέφτηκε να αποδώσει την αίσθηση του καθήκοντος στο νεαρό Spiderman...μιλάμε για πολύ γέλιο. Καλή θέαση για όσους τολμήσουν να τη δουν!

Κλειτώ Χαριτοπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αφήστε μου την άποψή σας!